استفاده نمايند عقد باطل مىباشد و دليلى كه بر اين مدعى اقامه نموده اين است كه : آنچه از صاحب شرع در خارج واقع شده الفاظ عربى صحيحست و غير آن اگر القاء شود موجب شك در حصول معنا مىگردد . شارح ( ره ) مىفرماين : بديهى است كه اين كلام متين بوده و رعايتش اولى و سزاوار است . ناگفته نماند كه رعايت عربى صحيح همانطورى كه گفته شد در وقتى است كه شخص قادر بر تلفّظ آن باشد بنابراين در صورتى كه از القاء آن عاجز باشند مراعات آن ساقط است . و مقصود از [ عجز ] اين است كه رعايت آن مشتمل بر تحمّل مشقّت فراوان باشد مثلا اگر عالم به آن نيست در تعلّمش رنج بسيار براى او است يا بواسطه فراگرفتن آن برخى از اغراض و اهداف مطلوب را بايد از دست بدهد كه در اين قبيل موارد چون عجز و ناتوانى صادق است رعايت آن لازم نيست . [ فرع راجع به عجز يكى از متعاقدين از تلفظ بلفظ عربى با تمكن ديگرى از آن ] فرع اگر يكى از متعاقدين از تلفّظ عربى صحيح عاجز بوده و ديگرى بر آن قادر باشد حكم اين است كه صرفا همان عاجز مرخص است در ترك عربى صحيح و قادر بايد به عربى صحيح نطق نمايد . ناگفته نماند كه اين حكم در جائى است كه هريك كلام ديگرى را بتواند درك كند ولو بواسطه دو مترجم عادل حال اگر دو مترجم